Wielrenmeisje Saskia

Niet gebonden zijn aan de openingstijden van een sportschool, lekker buiten zijn, samen op pad gaan en de mooiste plekken bezoeken… wielrennen heeft het allemaal! Mijn vriendin Saskia is sinds enkele maanden totaal verkocht aan de wielersport. Op haar sites wielrenmeisje.nl deelt ze haar nieuwe passie en geeft ze andere startende dames tips en tricks.

Wielrenmeisje Saskia vertelt hoe het allemaal begon:

In oktober 2016 ben ik begonnen met wielrennen. Ik was ook net gestart met trainen voor de marathon van Rotterdam. Wielrennen leek mij een goede aanvulling op het hardlopen. Na wat onderzoek op internet heb ik een instapmodel gekocht bij een fietswinkel. Het begon met een wekelijkse rit van tussen de 40 à 100 kilometer…

Beginnen met wielrennen in het najaar is natuurlijk niet ideaal. Toch weerhielden de regenbuien en ijzige windvlagen mij er niet van om te gaan fietsen. Gewapend met beenstukken, handschoenen en een nekwarmer trotseerde ik de elementen.

“Buiten zijn en kilometers vreten is heerlijk!”

Niet alleen werd ik fitter, maar ook kwam ik in steden en dorpjes waar ik nog nooit geweest was. Daar streek ik graag neer in een cafeetje voor een lekkere cappuccino met appeltaart. En dat zonder schuldgevoel, want met wielrennen verbruik je behoorlijk wat energie. Ja, deze sport smaakte naar meer!

Al snel vroeg ik mij af of het rijden van toertochten en wedstrijdjes iets voor mij zou zijn. Toen kon ik dat helaas niet uitzoeken. Niet alleen zijn er in de winter bijna geen toertochten en wedstrijdjes, maar ook moest ik mij focussen op mijn hardlooptrainingen. De marathon van Rotterdam kwam steeds dichterbij. Veel meer dan een ritje per week zat er voor mij niet in.

Op 9 april 2017 heb ik de marathon Rotterdam uitgelopen. Een onvergetelijke ervaring, wat een sfeervol evenement! Langs ieder stukje van het parcours stond er wel iemand te juichen en te klappen. De eerst helft liep ik lichtvoetig en was ik volop aan het genieten, maar de tweede helft kreeg ik het zwaar door het onverwachts warme weer. Ik ben erg trots dat ik de marathon toch heb uitgelopen, ook al heb ik mijn streeftijd van onder de vier uur niet gehaald. De marathon bleek wel een grote aanslag te zijn op mijn lichaam. Door intense spierpijn kon ik de dagen na de marathon nauwelijks lopen….

Ik besloot om na alle hardlooptrainingen wat rust te nemen. Wel bleef ik fietsen. Toen ik drie weken na de marathon weer probeerde te rennen, moest ik na een kilometer terug naar huis strompelen met een van de pijn vertrokken gezicht. Mijn lichaam gaf een duidelijk signaal: hardlopen zat er even niet in. Ik moet zeggen dat ik er niet rauwig om was. Ik kon namelijk wel fietsen zonder enige pijn. Sterker nog, ik begon te merken dat ik meer plezier begon te krijgen in het fietsen! Ik zat steeds vertrouwder op mijn zadel en de langere ritjes kostten niet zoveel moeite meer als eerst. Ook al was ik een beginner, ik wilde wel eens een trainingswedstrijdje fietsen!

De stap was snel gezet en ik meldde mij aan voor een introductie clinic bij een wielrenclub met een trainingsparcours. Tijdens deze clinic kreeg ik een aantal tips voor het fietsen van bochten en fietsen in een peloton. De theorie werd gelijk in de praktijk gebracht: ik ging met een aantal andere newbies oefenen op het clubparcours. Ik was in mijn nopjes. Ik was klaargestoomd voor mijn eerste trainingswedstrijdje!

Een week later stond ik toch met een bonkend hart aan de start van mijn eerste trainingswedstrijd. Er is bij de club waar ik train een A-groep en een B-groep, en ik deed mee met de B-groep. Deze groep fietst weliswaar langzamer dan de A-groep, maar het niveau ligt voor een beginnende wielrenster nog steeds erg hoog. Tijdens mijn eerste trainingswedstrijdje moest ik na anderhalf rondje op het parcours al lossen.

“Vol ongeloof zie ik de afstand tussen mij en het peloton steeds groter worden. Al snel rijd ik in mijn eentje op het parcours, hopend dat ik durf aan te haken als het peloton weer langs komt denderen. Ik voelde me een heldin, en tegelijkertijd een ontzettende beginner. Ben ik hier wel klaar voor?”

Toch bleef ik het de weken erna proberen. Na de marathon van Rotterdam heb ik een nieuw doel: meekomen met de B-groep op het clubparcours! Dit doel drijft mij zeker om meer op de fiets te stappen en meer te leren over wielrennen.

Naast het koersen heb ik inmiddels ook wat leuke toertochten gemaakt met de wielrenclub en met vrienden. Een ding is zeker: ik wil veel meer ontdekken als het aankomt op wielrennen. De bergen in, een tijdrit rijden, een wedstrijd rijden in de categorie vrouwen amateurs…

Meer weten?

Wil je meer weten over wielrennen? Op wielrenmeisje.nl of op instagram (@wielrenmeisje) lees je alles over fietsen, sleutelen en poetsen, bochten maken..

Wielrenmeisje Saskia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *